Ciechawski Ignacy (1788–1867), szwoleżer spod Sommo-Sierry. Syn Jana i Barbary z Lisieckich, urodził się w Łętowni, woj. krakowskim. Miał lat 18, gdy na hasło, dane przez Dąbrowskiego i Wybickiego, zaciągnął się w szeregi powstańcze. Odznaczył się i jesienią r. 1807 »przeszedł jako wyborowy ochotnik do gwardii cesarskiej«. W pułku jej lekkokonnym był w 3 szwadronie komendy Kozietulskiego w kompanii Piotra Krasińskiego. Dlatego uczestniczył z końcem listopada r. 1808 w słynnej szarży przez wąwóz Sommo-Sierry. Dotarł aż do ostatniej baterii wraz z Niegolewskim, a »nakryty zabitym koniem w przekopie uszedł podobnemu losowi«. To też cały i zdrów mógł z innymi szwadronami wziąć udział w pościgu i (jak później wspominał) »zdobył sztandar a działo wraz z Wilczkiem« (żołnierzem szczególnie rycerskiego ducha) i »był pomiędzy 12 pierwszymi, którzy pod Franciszkiem Łubieńskim doszli do Buytrago«. »Za te czyny podany do krzyża, lecz 1 I 1809 wzięty do niewoli«. W jego stanie służby urzędowym brak dokładnej daty ogarnięcia go przez nieprzyjaciela, ale zaznaczono, że był wtedy (pod koniec r. 1808) na posterunku łącznikowym między Aranda a Miranda. Od 6 VIII 1811 skreślony został z listy pułku i umieszczony w wykazie jeńców wojennych. »Przeszedł on okropne pontony Kadyksu, deportację na wyspy kanaryjskie, balearskie i wreszcie na Kabrerę«, na której jako pustej i dzikiej trzymano więźniów. Później należał do przewiezionych przez Anglików na ich pontony, na których C. zostawał do r. 1814. Z upadkiem cesarstwa oswobodzony, wrócił do kraju. W r. 1831 jako kapitan krakusów w spotkaniu pod Nową Wsią (9 lutego), pchnięty dzidą kilka razy, omal nie dostał się do niewoli. Ozdobiony krzyżem wojskowym, odprawił całą kampanię i »wyszedł w r. 1832 do Francji«. Tam doczekał się przyznania mu krzyża legii honorowej w 42 lat po szarży Sommo-Sierry. Mieszkał latem r. 1855 w Ai »w winnicach Montebello«, kiedy dawny jego zwierzchnik Niegolewski zjechał do Francji, aby zbierać materiały do historii lekkokonnego pułku gwardii Napoleona I. Zmarł 20 XII 1867 w Mareuil-sur-Ay w dep. Marne.

»Goniec Polski«, P. 18 I 1851 (stan służby polskiego ułana); B. ord. Kras. rkp. 6163; Rembowski, Źródła; Krosnowski, Almanach; Bielecki R., Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, W. 1995 I.

Adam Skałkowski